In moderne organisaties blijkt één onderscheid structureel meer voorspellende waarde te hebben dan welke vaardigheidsmeting, ervaringstoets of cv-analyse ook: motivatie versus competenties. Nu werkcomplexiteit stijgt, functies continu evolueren en technologische veranderingen het tempo bepalen, vormen motivatie en competenties het meest robuuste fundament voor blijvende prestaties. Niet het aanwezige competentieniveau bepaalt wie excelleert, maar de onderliggende motivatie voorspelt wie leert, aanpast en duurzaam blijft presteren.
Veel organisaties formuleren ogenschijnlijk ‘heldere’ wensen op het gebied van personeel: ‘we zoeken versterking’ of ‘we hebben behoefte aan sterker leiderschap’, maar wat als die vragen niet overeenkomt met de werkelijke behoefte? In de praktijk zien wij dat deze discrepantie, het verschil tussen wat wordt gevraagd en wat echt nodig is, regelmatig leidt tot verkeerde keuzes, tijdverspilling en hoge kosten. In dit artikel onderzoeken we hoe deze kloof ontstaat, waarom het gebeurt en organisaties dit kunnen doorbreken.
In de strijd om top talent ligt de focus vaak op werving, terwijl juist retentie de sleutel is tot langdurig succes. Toch toont onderzoek van SHRM aan dat 70% van de nieuwe medewerkers binnen het eerste jaar overweegt hun baan te verlaten, simpelweg omdat de werkelijkheid niet strookt met de verwachtingen die tijdens het sollicitatieproces zijn gewekt.
Deze discrepantie tussen belofte en praktijk is meer dan toevallige miscommunicatie, het is een fundamentele ondermijning van vertrouwen en een signaal dat de empoyer branding niet in lijn is met de werkelijke employee experience. Wanneer een organisatie er niet in slaagt de geschetste verwachtingen te vervullen, is vroegtijdig vertrek geen risico, maar een onvermijdelijke uitkomst.
We komen graag met je in contact.
Waar bent u naar op zoek?
